Sint-Pietersplein
Het
Sint-Pietersplein, ontworpen door Gianlorenzo Bernini, is vooral
gróót. Wie echter goed zoekt kan er nogal wat
curiositeiten te vinden. Hier volgt een klein lijstje.
* Het "ronde" gedeelte van het Sint-Pietersplein, dat omgeven wordt
door een galerij van vier zuilen breed, heeft de vorm van een ellips.
Zoals elke ellips heeft ook deze ellips twee brandpunten. De
brandpunten staan ook daadwerkelijk gemarkeerd met een rond marmeren
tegeltje. Als je op zo'n brandpunt gaat staan, en je kijkt naar de
galerij, dan zie je niet vier zuilen maar slechts
één;
een grappig gezicht.
De reden hiervoor is natuurlijk dat Bernini de zuilen in de galerij
zó heeft geplaatst dat ze precies in een rechte lijn vanaf
het
brandpunt staan.
(Klik op het plaatje voor een filmpje)
* In het midden van het plein staat een hoge obelisk, die op zonnige
dagen een flinke slagschaduw werpt. Als de zon precies in het zuiden
staat, dan valt de slagschaduw samen met een lijn van marmeren tegels
die ingelegd zijn in het plein. Aangezien de lengte van de slagschaduw
afhangt van de hoogte van de zon, kun je langs deze lijn de datum
aflezen.
In zekere zin doet deze zonnewijzer denken aan de "klok" in de Santa Maria
degli angeli e dei Martiri,
met dat verschil dat een lijn daar door een lichtvlek gepasseerd wordt
en juist niet door een schaduw.
* Vlakbij de hierboven genoemde lijn ligt een rond marmeren tegeltje,
met daarop een klein wolkje dat lucht uit lijkt te blazen. Het is een
curieus plaatje; persoonlijk zou ik niet weten wat het te betekenen
heeft. Dan Brown meldt in zijn boek het Bernini Mysterie (Angels
&
Demons) dat het een geheime aanwijzing van Bernini zou zijn, maar het
is maar de vraag in hoeverre we Brown als historicus serieus moeten
nemen. Voorlopig ben ik geneigd de interpretatie van het wolkplaatje
gewoon aan Uw fantasie over te laten.
(Klik op het plaatje voor de volledige foto)