De Santa Maria degli Angeli e dei Martiri, gelegen aan de noordkant van
de
Piazza della Repubblica, is een kerk met een lange historie. De kerk is
door niemand minder dan Michelangelo opgetrokken uit de ruïnes
van
de Thermen van Diocletianus (ca. 300 n. Chr.). Gelukkig heeft
Michelangelo relatief weinig veranderd aan het interieur, zodat het
binnen nog steeds op een oud Romeins badhuis lijkt. Je waant je hier
misschien nog wel meer terug in de Romeinse Tijd dan in het bekende
Pantheon.
Als je de kerk betreedt, blijkt hij veel groter te zijn dan hij van
buitenaf lijkt. Aangezien dit slechts één enkele
zaal van
de Thermen van Diocletianus is geweest, is meteen duidelijk wat een
enorme afmetingen die Thermen ooit gehad moeten hebben.
Een paar voorbeelden ter illustratie: de piazza della Repubblica, toch
geen klein pleintje, is exact gebouwd op de fundamenten van de
ingangsruimte van de thermen, de Exedra; het koepelkerkje San Bernardo,
hemelsbreed zo'n honderd meter verderop, herbergde vroeger een
calidarium (warmwaterbad) en was als zodanig onderdeel van de Thermen.
Om iets curieus' te zien in de Santa Maria degli Angeli e dei Martiri
moet je zorgen dat je, op een zonnige dag, om twaalf 's middags in de
kerk bent. Niet eerder en niet later.
Op dat tijstip schijnt de zon namelijk door een gat in de muur: het
licht valt neer op de vloer en passeert precies om 12:00 uur een lijn.
De plek waar het licht de lijn passeert varieert met de hoogte van de
zon, dus met de datum. Je kunt dus aan de plaats van het licht op de
lijn zien wat de datum is en wanneer het precies middag is.
Tot in de negentiende eeuw werd deze lijn gebruikt om alle klokken in Rome gelijk te zetten.