De
jezuïetenkerk de Chiesa del Gesù (Jezus-kerk) is
één van de meest indrukwekkende barokke kerken
van Rome.
Waar men bij de bouw van de
Sant'Ignazio
nog geld te kort kwam, is dat hier zeker niet aan de orde geweest; het
plafond lijkt bijkans te klein voor alle versieringen. De engelen
vallen bij wijze van spreken uit de kozijnen, zo druk is het daarboven.
Over de Gesù gaat in Rome het volgende verhaal de ronde. Ik
ben
weliswaar de eerste om toe te geven dat het een vrij slecht verhaal is,
maar indien het verteld wordt met de typische expressie (en de
handgebaren!) die de Italianen eigen is, dan kan het toch nog amusant
zijn.
Welnu, het verhaal gaat als volgt. Vlak nadat de Gesù was
gebouwd, liepen er twee figuren over straat: de Wind en de Duivel. Op
een gegeven moment komen ze in de Via del Plebiscito, en daar ziet de
Duivel ineens een nieuw gebouw staan. Dus hij vraagt: "Zeg, Wind, wat
is dat voor een gebouw daar?" De Wind, die daar natuurlijk al vaker was
langsgekomen, die zegt: "Dat is een nieuwe kerk, de Gesù."
De
Duivel antwoordt: "De Gesù, he? Hmmm, ik ga die Jezus eens
even
een lesje leren. Wacht jij hier buiten op mij totdat ik terug ben?"
"Dat is prima hoor, Duivel." Zo gezegd zo gedaan, de Duivel gaat naar
binnen en de Wind blijft even buiten.
Natuurlijk is de Duivel binnen in de kerk kansloos verslagen door
Jezus, met als gevolg dat hij nooit meer naar buiten is gekomen. En die
arme Wind staat nu nog steeds buiten op hem te wachten.
Voor de nieuwsgierigen: ga maar eens op het pleintje voor de
Gesù staan. Jazeker, de Wind is er nog steeds!