De
weg die loopt tussen de Piazza del Popolo en de Piazza di Spagna heeft
door de jaren heen verschillende namen gehad. In de late Middeleeuwen
heette het nog Via del Cavalletto (weg van de Pijnbank), omdat hier de
lijfstraffen van de pauselijke autoriteiten ten uitvoer werden gebracht.
De
enigszins vervallen weg werd in de zestiende eeuw opgeknapt door de
pausen Clemens VII en Paulus III, waardoor de naam van de weg Via
Clementina resp. Via Paolina werd.
In september 1571 liet paus
Pius V een fontein bouwen in de Via Paolina. Boven het bassin werd een
beeld geplaatst van een Sileen, een Grieks mythologisch figuur dat in
de bossen zou leven. Naar Oud-Griekse traditie is deze Sileen afgebeeld
als oud, dik en behaard.
De
bewoners van Rome vonden het beeld maar lelijk. Zó lelijk,
dat zij het
"Il Babuino" (de baviaan) noemden. Wie het beeld tegenwoordig ziet, kan
hier slechts begrip voor hebben: het is een geduchte concurrent van de Mozes op de Piazza di San
Bernardo als het gaat om het predikaat "Lelijkste beeld van
Rome".
Il
Babuino is één van de 'sprekende beelden' van
Rome: beelden waar mensen
kleine briefjes aan opplakken om op satirische wijze hun ongenoegen te
uiten over de machthebbers.
De bekendste collega van Il Babuino is Pasquino,
maar er zijn nog andere sprekende beelden te vinden in de rest van de
stad: Abate Luigi,
Il Facchino (in de Via Lata, een zijstraat van de Via del Corso),
Madama Lucrezia (bij de San Marco aan het Piazza Venezia) en Marforio
(op de Piazza del Campidoglio). Samen vormen deze zes de befaamde
"Congrega degli Arguti", vrij vertaald de "Groep van de goedgebekten".
De
populariteit van Il Babuino vindt zijn oorsprong bij een zekere
kardinaal Dezza. Deze vrome man was zo bijziend dat hij de Sileen
aanzag voor een heilige; elke keer als hij hem passeerde nam hij uit
eerbied even zijn hoed af en maakte een schietgebedje.
Hierdoor verwierf
het beeld een soort cultstatus bij de bevolking. Na verloop van tijd
werd "Il Babuino" zo populair dat de Via Paolina werd omgedoopt tot de
Via del Babuino. Zo heet de weg tegenwoordig nog steeds.