Banner


Ara Pacis


Ten tijde van de Romeinse Republiek (tot 50 v.Chr.) was de bebouwing van Rome beperkt tot de zeven heuvelen. Het gebied rond het huidige Piazza Navona was een drassig moerasgebied, het Campus Martius (Marsveld) genaamd.

Pas tijdens de regeerperiode van de eerste Romeinse keizer Augustus werd dit gebied aan de Tiber bouwklaar gemaakt. Eén van de eerste gebouwen die er verscheen was het Pantheon. Nadat Augustus een grote opstand in Gallië en Spanje had neergeslagen, besloot de senaat opdracht te geven voor een nieuw gebouw op het Marsveld: de Ara Pacis Augustae (het altaar van de vrede van Augustus). 

Foto van de Ara Pacis
(Klik op het plaatje voor de volledige foto)

Op de prachtige reliëfs van het altaar zijn verschillende voorstellingen te zien. Op beide zijkanten is een optocht te zien die heeft plaatsgevonden in 13 v. Chr, en waarop de hele familie van Augustus levensecht is afgebeeld. Alleen is er een klein anachronisme ingeslopen. De dochter van Augustus staat afgebeeld naast haar toenmalige man Tiberius, maar ten tijde van de optocht was ze nog getrouwd met Agrippa, bouwer van het Pantheon, die op het moment van de bouw van de Ara Pacis al overleden was.

In de middeleeuwen leek het gebouw van de aardbodem verdwenen. Men kende het alleen nog maar van klassieke teksten en afbeeldingen op Romeinse munten. Pas in de negentiende eeuw wist men enkele reliëfs in de kelder van het Palazzo Fiano Almagià (aan de Piazza San Lorenzo in Luchini) te identificeren als de verloren gewaande Ara Pacis. In 1903 begon met de opgravingen die tot de jaren '30 duurden. Mussolini, altijd tuk op wat Romeinse verheerlijking, greep deze kans aan en liet het hele altaar weer herbouwen aan de oever van de Tiber naast het mausoleum van Augustus, ter meerdere glorie van de dode keizer en vooral hemzelf.

Na de jaren dertig nam het verkeer drastisch toe over de boulevard langs de Tiber (iets wat u heden ten dage met eigen ogen kan aanschouwen) en door het roet van de auto's zag het altaar zo zwart als de Mozes op het Piazza San Bernardo. Begin eenentwintigste eeuw begon men met een grote restauratie die bijna voltooid is. De Amerikaanse architect Richard Meier, die ook verantwoordelijk is voor de Jubileumkerk Dives in Misericordia, ontwierp een gebouw dat het altaar moet beschermen tegen de uitlaatgassen. Het nieuwe gebouw van glas en marmer zou niet misstaan in de wijk EUR en zou vast de goedkeuring van Il Duce hebben kunnen wegdragen.




Terug